μικροβίωμα

Αύγουστος 29, 2016

Το μικρόβιο που αποφασίζει να γίνει παράσιτο, το κάνει για κάποιον λόγο που συνήθως έχει να κάνει με την αρχή της ευχαρίστησης, όπως την λέει ο Φρόιντ αναφερόμενος σε άλλους, στην ψυχανάλυση, και η ψυχανάλυση θα έλεγα, και βέβαια αφορά και τα συμβιωτικά παρασιτικά μικρόβια, αφού είναι γεμάτο το σώμα από τέτοια, και μάλιστα είναι περισσότερα ως μονάδες από τις μονάδες που αποτελούν το εν λόγω σώμα, τα κύτταρα.

Όλα αυτά τα πρωτόζωα και τα ζωύφια έχουν το δικό τους γενετικό υλικό που το θέτουν με κάποιους τρόπους στην υπηρεσία του ξενιστή, και τον απαλλάσσουν έτσι από τον καταδικαστικό ντετερμινισμό του δικού του γενετικού υλικού, τον αποδεσμεύουν από κάποιες από τις δεσμεύσεις που του κληροδότησαν οι πρόγονοι, δίνοντάς του κάτι από την ελευθερία για την οποία μιλούσε ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής του Ιβάν Καραμαζόφ, στον Χριστό, ελεεινολογώντας τον ότι είναι δύσχρηστη και είναι και είναι και το μεγάλο πρόβλημα των περισσότερων, και να τώρα, που τα μικρόβια προσφέρουν  κάποια απρόσμενη εκδοχή ελευθερίας, που βάζει στην μπάντα τις δικαιολογίες, του τύπου, ο άνθρωπος δεν αλλάζει, και τέτοια. Τα μικρόβια παράγοντας ουσίες για εσωτερική σωματική χρήση, σαν αντιπαροχή για την φιλοξενία, παράγουν έτσι νέες δυνατότητες για υβριδικά συναισθήματα που καθορίζουν την αίσθηση του εαυτού, και η γνώση ότι ο εαυτός μπορεί να τροποποιείται κάθε τόσο, συμβιώνοντας με ποικίλα μικρόβια, ποικίλης παραγωγικότητας ψυχοτρόπων, και έχοντας επίγνωση αυτής της συμβίωσης, είναι αρκετά παράξενη, αλλά δεν είναι τόσο παράξενη, όσο τα μικρόβια με τις παράξενες μορφές και τις παράξενες συνδιαλλαγές μεταξύ τους, που καθορίζουν κάθε τόσο το μέλλον και το παρόν. Και αν ο πίθηκος που δάγκωσε τότε στο Τατόι τον βασιλιά Αλέξανδρο, άλλαξε έτσι την Ιστορία, μεταδίδοντας λύσσα στον καλό βασιλιά, και μετά ο βασιλιάς πέθανε, και η διάδοχη κατάσταση άλλαξε πολιτική και έτσι πήγαν όλα κατά διόλου τότε στις αρχές του 20ου αιώνα στην Ελλάδα, ε σε κάποια πιό μόνιμη βάση η Ιστορία τροποποιείται συνεχώς, από τα βακτήρια που ενισχύουν την μούρλα του τζιχάντ στο πεπτικό σύστημα ισλαμιστών εξτρεμιστών με λάθος δίαιτα, και από τα άλλα βακτήρια που προκύπτουν από την ωμοφαγική δίαιτα χορτοφάγων ερευνητών σωματιδιακής φυσικής.

Ποντάροντας στα μικρόβια, ανοίγει παρήγορα πολύ, η προοπτική του μικροβιακού εγώ, σε σχέση με το χωρίς προοπτικές εγώ που εγκλωβίζεται στο ψυχαναλυτικό εγώ, και είναι αλλιώς να αυτοκαθορίζεσαι ετεροκαθοριζόμενος από τα χούγια του μπαμπά και της μαμάς, και από την φαντασιακή εθνική κοινότητα, με την ελλειπή φαντασία και την ελλειπέστατη αποτετανωμένη προοπτική, και αλλιώς είναι να αυτοκαθορίζεται κάποιος από τις άπειρες, όσο ο Κόσμος, δυνατότητες ανταλλαγής γενετικού υλικού και ψυχοτρόπων ουσιών με τα συμβιωτικά μικρόβια του σώματος, που μάλλον είναι το καλύτερο βιολογικό αντίστοιχο για την μεταφυσική έννοια του Απείρου.

Και τα  συμβιωτικά παράσιτα υπαγορεύουν συμπεριφορές στον ανίδεο ξενιστή, όπως δείχνουν παρατηρήσεις με σαλιγκάρια και με πουλιά που καταπίνουν παράσιτα μαζί με τα γεύματά τους και μετά, αποκτούν κάποια συμπεριφορά που εξυπηρετεί την ευζωία και την ταξιδιωτική διάθεση και το μεράκι για αλλαγές σπιτιών του παράσιτου, που όμως κάτι τι δίνει πάντα ως αντιπαροχή. Υπαγορεύουν συμπεριφορές λοιπόν, τα  παρασιτικά μικρόβια, για δικούς τους λόγους, και όλη αυτή η πλειοψηφική παροικία που κατοικεί σε όλα ανεξαιρέτως τα σημεία του σώματος, κάποιες συμπεριφορές θα υπαγορεύει, και σίγουρα υπαγορεύει, όταν δυσλειτουργεί, μεταξύ άλλων και συμπεριφορές που τυποποιούνται ως σχιζοφρένεια και ως αυτισμός, και ως ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, για να αναφέρουμε κάποιες τόσο ακραίες, που αυτό τις κάνει εξαιρετικά ενδεικτικές και για πολλές άλλες λιγότερο εξτρίμ. Αν λοιπόν τα μικρόβια προκαλούν κατά βούληση,  κατά δική τους και ανεξερεύνητη βούληση, κάποια καταθλιπτική ή μανιακή μούρλα, η οποία οδηγεί σε πράξεις νοηματοδοτούμενες, σε στυλ η μούρλα της Μήδειας, ή του Αχιλλέα, ή του τάδε σεξπιρικού ή ντοστογιέφκειου χαρακτήρα, τότε οι προφάσεις που επικαλούνται οι ενδιαφερόμενοι, ότι τάχα μου φταίει η απιστία του Ιάσονα, ή ότι ο Αγαμέμνονας ήταν αφερέγγυος, ή ότι οι σεξπίρειες γυναίκες ήταν αναξιόπιστες, ή οι αδελφοί Καραμαζόφ ζοχαδιασμένοι με τον μπαμπά τους, γίνονται ιδιαιτέρως συζητήσιμες.

Ο εγκέφαλος εν αγνοία του επηρεάζει δραστικά τα μικρόβια που τον επηρεάζουν, όταν αποφασίζει ας πούμε να φάει ροκφόρ ή σαντιγί, ή, να σκεφτεί σε στυλ Ταό ή  σε στυλ ταξικό μίσος, και ένα σωρό τέτοιες ανεπίγνωστες αποφάσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος ανοίγουν την πόρτα σε αδιαβάθμητες αναδιανομές  ανάμεσα στις τάξεις και στις κάστες του μικροβιακού πληθυσμού, με τρόπο συγκρίσιμο ως προς τις απροσμέτρητες συνέπειες, με το κατά πόσο επηρεάστηκε η ποιοτική σύνθεση, και το υποκειμενικό συναίσθημα ευζωίας ή όχι, αλλά και το αντικειμενικό στάτους ευμάρειας ή κακομοιριάς, του πληθυσμού της απέραντης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανάλογα με το αν ο εκάστοτε αυτοκράτορας ενεργούσε υπό την επιρροή μέθης, ματαιοδοξίας, λάθος συμβουλών, υποβολιμιαίων εισηγήσεων, κάποιου κληρονομικού παθολογικού συνδρόμου λόγω συγγενούς αιμομιξίας, ή ήταν ζοχαδιασμένος, και έτσι διέταζε γενοκτονίες, φυλετικές και οικογενειακές εκκαθαρίσεις, εκστρατείες, δηλητηριάσεις,  μαζικές σταυρώσεις ή ευνουχισμούς, κι όλα αυτά, δεν μπορούσαν παρά να καθορίσουν με τρόπο ακαθόριστο την άνοδο και την πτώση, αλλά και το βιωμένο από τους ενδιαφερόμενους μεσοδιάστημα του Ιμπέριουμ Ρομάνουμ, σε στυλ ώστε, να υπερισχύσει ή να εξαφανιστεί η τάδε εθνότητα, και να πάρει το πάνω χέρι ή να γίνει υποχείριο η δείνα κουλτούρα ή θρησκεία, ή να αναδειχτεί ή όχι κάποιο ιστορικό πρόσωπο.

Το να κατακλυστεί η σκέψη από κάποιο συναίσθημα, αυτό καθορίζει αρκετά δραστικά την σύνθεση των τρισεκατομμυρίων μικρών ζώων που κυκλοφορούν στον σωματικό βιότοπο, και έχουμε έτσι μαζικές μεταλλάξεις και εξαφανίσεις ειδών, σαν να χάνονται εκλείποντας οι λεοπαρδάλεις του χιονιού από τα Ιμαλάια, από στρες, και σαν να τροποποιείται το γούστο του κογιότ της Αριζόνα που από το να κυνηγάει οπόσουμ και άλλα ποντικοειδή αγρίμια, τώρα προτιμάει να τρώει από τα πλούσια σε ζάχαρη και τρανς λιπαρά σκουπίδια των τοπικών φαστ φουντ και μάλιστα μαθαίνει να ανοίγει και τα καπάκια των κάδων σκουπιδιών για αυτήν του την νέα συνήθεια, που την διαλέγει γιατί είναι εύκολη, και προκλητική, και σαν να εξαφανίζονται οι γύπες από τους σκουπιδότοπους της Ινδίας, και η απουσία των γυπών έκανε ιδιαίτερα ανήσυχους κάποιους Ινδούς όταν την πρόσεξαν, και υπέθεσαν ότι τώρα είναι στενοχωρημένοι, επειδή πριν ήταν οι γύπες που τους κρατούσαν ευχαριστημένους.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: