τα μικρόβια

Οκτώβριος 10, 2016

Ο φόβος του ευνουχισμού είναι η αιτία κάθε νεύρωσης γράφει ο Φρόιντ, κι αυτό, ξέρω, ότι θα σας φαίνεται τερατώδες και απαράδεκτο και θα σας ξενίζει κάπως, αλλά, λυπάμαι, έχει αποδειχθεί από την εμπειρία μου, λέει. Αυτού του είδους η αποδεικτική διαδικασία μου αρέσει, λέω, αφού έχει να κάνει με το ποιός είναι ο Φρόιντ, και όχι με το τι είναι αυτό για το οποίο πρέπει να πειστεί κάποιο πλήθος. Αυτό είναι κβαντικότητα. Ακολουθώντας κάποια υπέροχη λαβυρινθώδη νοητική διαδρομή, αποκτάς αποδείξεις περί του ότι είσαι θεϊκός, αποκτώντας προνομιακή είσοδο στο ασυνείδητο, στον πυρήνα της κβαντικότητας και της θεϊκότητας, με την προϋπόθεση ότι μπαινοβγαίνεις όποτε θέλεις. Κι αυτή η απόδειξη είναι τόσο αποδείξιμη, όσο και το να κοιτάζεις κατάματα το απροσμέτρητο πλήθος των συμβιωτικών μικροβίων του σώματος και να περιμένεις να σου απαντήσουν τι σου ετοιμάζουν, ας πούμε, γιατί είναι σίγουρο ότι σου ετοιμάζουν απίστευτα πράματα, αρκεί να στρέψεις την προσοχή σου καταλλήλως και δεόντως. Τι ωραία εκκεντρικότητα! Η νεύρωση, ένα ενεργειακό πλέγμα συναισθημάτων και συμπεριφορών που μάλλον δεν βγαίνουν σε καλό, και ένας μάλλον ντεμοντέ φόβος στη βάση τους, περί ευνουχισμού. Αλλά ο φόβος, per se, δεν είναι ντεμοντέ, κι ο ευνουχισμός μάλλον είναι ο συμβολισμός του ακραίου παθήματος, του μάλλον αφόρητου. Και το πιό εκκεντρικό βέβαια, η δήλωση του Φρόιντ περί απόδειξης, σε στυλ ας πούμε, που ο Ιόλας δήλωνε αριστοκράτης, και το αποδείκνυε με αδιάσειστα στοιχεία, με το να αρνείται, τάχα μου αφελώς, όταν τον διαβεβαίωναν με εξ ίσου αδιάσειστα στοιχεία, πόσο μα πόσο σούπερ σταρ είναι, στην συνέντευξη στο περιοδικό Βογκ του 1968, που τότε έφτιαχνε τους διεθνείς σταρ.

Φοβάται λοιπόν κάποιος ότι θα υποστεί κάτι τι δυσάρεστο, κι αυτό τον κάνει νευρωτικό, τον στρέφει σε νοσηρά μοντέλα συμπεριφοράς. Ο φόβος του ευνουχισμού λοιπόν είναι κάτι σαν το μικρόβιο της λύσσας φερ’ ειπείν, που οδηγεί σε μοντέλο συμπτωμάτων, όπου αλλάζει η προσωπικότητα προς το πιό δυσάρεστο, όθεν και, ο τάδε έκανε σαν λυσσασμένος, και τέτοια. Ο φόβος, και το λυσσαλέο μικρόβιο. Συζητήσιμο μοντέλο, ο φόβος, με ενεργειακό μόνο περιεχόμενο, ακόμα πιό συζητήσιμο, και ζωάκι με μη συζητήσιμη υλική υπόσταση, το λυσσώδες μικρόβιο, και να μιά ωραία απόδειξη περί του, μάζα ίσον ενέργεια, και τούμπαλιν.

Αν έχεις φαλάκρα, ίσως θα έπρεπε να φοβάσαι κάποιο καρδιακό επεισόδιο, λέει κάποιος επιστήμων. Οι φαλακροί είναι μάλλον τσιτωμένοι συναισθηματικά, έλεγε ο μακρυμάλλης Ντάνυ, επειδή τα μαλλιά είναι κεραίες που πιάνουν τα σήματα από το Σύμπαν, και έτσι η συμπαντική απομόνωση της φαλάκρας κάνει τον άλλο ευερέθιστο, γιατί του λείπουν κρίσιμες πληροφορίες. Αχ, η αυτοεκπληρούμενη προφητεία του φαλακρού που φοβάται περί του τι μπορεί να σημαίνει η αναμονή καρδιοαγγειακού συμβάντος, σαν τους καταδικασμένους και τους υπό δυσμένεια στο κράτος του Μεγάλου Αδελφού του Όργουελ, που έπρεπε να περιμένουν κάποια στιγμή που δεν θα έπρεπε να το περιμένουν, τον πυροβολισμό από πίσω στον τράχηλο, και σαν τους Ουκρανούς και σαν τους Ιάπωνες που μετά τα πυρηνικά ατυχήματα στην γειτονιά τους, τους είπαν ότι θα έπρεπε να περιμένουν κάποιον καρκίνο, κι αυτοί περιμένοντας πάθαιναν βαρειά κατάθλιψη και βαρειές εξαρτήσεις αλκοολικού και ναρκωτικού τύπου.

Η ψυχή είναι κομμάτι του κβαντικού σύμπαντος, λένε ο αναισθησιολόγος και ο θεωρητικός φυσικός, κι αυτή η παραδοχή μπορεί να δημιουργήσει ευθύνες και υποχρεώσεις σε στυλ, ποιό είναι το στυλ του κβαντικού σύμπαντος, ώστε να ξέρω τι να κάνω, μιάς που μάλλον είναι κρίμα, μάλλον δεν είναι καλή ιδέα η νεύρωση του Φρόιντ ως απάντηση στις σύνθετες προκλήσεις, μιάς που είναι κάτι σαν αποφυγή ευθυνών, έλλειψη πρωτοβουλίας. Οι σωληνίσκοι μέσα στο νευρικό κύτταρο που του δίνουν δομή χάι τεκ, είναι εξαιρετικά αόρατοι, και εξ ίσου πρόσφοροι για να κάνουν κάτι με το Νταρκ Μάτερ, κι αυτή η εστίαση στην σημασία του αόρατου, βοηθάει στην αποτροπή από την εστίαση σε χονδροειδείς ορατές κοινοτοπίες που τροφοδοτούν ίσως την νεύρωση, που μάλλον αγνοεί την σημασία και την ύπαρξη των κβαντικών σωληνίσκων των νευρικών κυττάρων, και πάνω στα νεύρα της υποτιμάει το πλήθος των ενδιαφερουσών διεξόδων που διαθέτουν τα νεύρα, και άνευρα ενδίδει στην νευρικότητα.

Τα μικρόβια θα μπορούσαν να είναι κάτι σαν lego unit για να φτιαχτεί οτιδήποτε, και έτσι μου φαίνεται πως δεν γίνεται να μείνουν έξω από τον προϋπολογισμό και από τον λογαριασμό οποιασδήποτε ευγενούς φιλοδοξίας για να ανταποκριθείς στις ευθύνες που αναλαμβάνεις διαπιστώνοντας κάτι σε στυλ, ας πούμε, το στυλ του σύμπαντος έχει να κάνει με το μετρίως ορατό προς το αόρατο, πράγμα που σε καμία περίπτωση δεν είναι καλή δικαιολογία για αποποίηση προσωπικών ευθυνών, αφού το αόρατο και το μετρίως ορατό γίνονται υπό όρους ορατώτατα, αρκεί να δώσεις βάση, στο στυλ ας πούμε που τα κητώδη βλέπουν τους θαλάσσιους ρευματώδεις διαδρόμους ταχείας παγκόσμιας κυκλοφορίας και τα μεταναστευτικά πουλιά τις καμπύλες του γήινου μαγνητικού πεδίου.

Το κριτήριο του σωματικού συμβιωτικού μικρόβιου, περί του κατά πόσο τα πηγαίνεις καλά, δεν θα έπρεπε ίσως να υποτιμηθεί, και έτσι, το κατά πόσο είναι ευχαριστημένο, είναι προτεραιότητα και κριτήριο, αφού πώς αλλιώς να κρίνεις, όταν αγνοείς την κρίση του μάλλον κβαντικόφιλου μικρόβιου που κινείται στο πεδίο του αόρατου, που άλλος ένας λόγος που το κάνει ενδιαφέρον είναι, ότι περιέχει όλα όσα λείπουν σε μορφές και σε στυλ από το πεδίο του ορατού, and then some, και δεν είναι λιγότερο προσβάσιμο, εδώ και τώρα. Κάποια μικροβιακή επιμόλυνση της σκέψης και της γλώσσας, είναι ας πούμε να έχεις τρόπο να χρησιμοποιήσεις την θεωρητικώς υπάρχουσα αρνητική ενέργεια, ή την αντιύλη, ή να βάλεις σε εφαρμογή το θεωρητικώς υπάρχον entanglement, αφού το μικρόβιο που εγκαθίσταται αθόρυβα στο έντερο αφού το κατάπιες μαζί με το νερό από το σύννεφο που το παρέλαβε από την στρατόσφαιρα και το μετέφερε δεόντως, είναι ένα μικρόβιο που πριν έκανε μαζί με άλλα, εξωτικά πράματα, και τώρα συνεχίζει να διατηρεί τον εξωτισμό του εγκατεστημένο στον βιότοπο του έντερου και το ενδιαφέρον είναι ότι είσαι σε on line διασύνδεση με το εξωτικό, με ανοιχτές διάφορες εξωτικές δυνατότητες αφού δεν σκοπεύει να το κουνήσει από το έντερο, ήλθε για να μείνει.

Ας υποθέσουμε ότι είχε δίκιο εκείνος ο προαναφερθείς αναισθησιολόγος που ισχυριζόταν ότι εγγράφονται μέσα στο Νταρκ Μάτερ κάποιες ίσως από τις ενδιαφέρουσες σκέψεις ή προσωπικότητες, και μπορεί να υποτεθεί ότι δεν έχει και τόσο άδικο, αφού είναι μάλλον δίκαιο να υποτεθεί ότι η τάση του Ιόλα να απαντάει με συνεχείς ανακρίβειες στην προαναφερθείσα συνέντευξη στο μεγάλο ευρωπαϊκό περιοδικό την εποχή που ήταν σταρ, ήταν κάποιος υπαινιγμός εκ μέρους του ότι η σκέψη του και η προσωπικότητά του αποτελούνται από Νταρκ Μάτερ, και δεν είναι κι άσχημη ένδειξη περί του ότι το Νταρκ Μάτερ είναι διαθέσιμο προς όποιον ενδιαφερόμενο, το ότι ο Ιόλας σε κάθε εύστοχη και καλόπιστη ερώτηση αρνιόταν τα πάντα όσα κολακευτικά του καταλογίζονταν και προσπαθούσε να οικειοποιηθεί κάθε τόσο κάθε περαστικό σωματίδιο από αυτά που εμφανίζονται μέσα στο φαινομενικό κενό από το τίποτα, από αυτά που ούτε ο Μεγάλος Επιταχυντής δεν προλαβαίνει να τα φωτογραφίσει και να καταγράψει κι ας έχει φτιαχτεί ακριβώς γι’ αυτό, κι άλλη μιά καλή συζητήσιμη ένδειξη ότι με το πρέπον στυλ σκέψης έχεις άμεση προνομιακή πρόσβαση εδώ και τώρα σε ζητούμενα για τα οποία υπάρχει η λάθος εντύπωση ότι είναι εξαιρετικά ακριβή και εξαιρετικά χρονοβόρα η επιδίωξή της. Ήταν κάποια εφαρμογή της κβαντικής απόγνωσης εκείνου του αμερικάνου μαθηματικού που όχι χωρίς ζήλια έλεγε, κι εγώ θέλω να είμαι σε όλα τα πιθανά και δυνατά σημεία ταυτόχρονα, όπως το κβαντικό σωματίδιο, αφού μπορεί αυτό, γιατί να μην μπορώ κι εγώ, μιάς που στο ίδιο καζάνι βράζουμε; Και ο Ιόλας το έκανε χωρίς προσπάθεια και χωρίς να έχει υπόψη ότι εκείνη τη στιγμή αποδείκνυε εφαρμόζοντας αυθορμήτως  την καταπληκτική σουρεαλιστική κβαντική θεωρία, με το να καβαλάει πιάνοντας στον αέρα τον διαρκή πληθωρισμό ενεργειακών περαστικών σωματιδίων σαν τουβλάκια lego σε απεριόριστη ποικιλία για ακατάπαυστο εμπλουτισμό της legoland.

Τα μικρόβια ξέρουν ακριβώς τον σκοπό του Κόσμου και τον επιδιώκουν. Αν κάποιος ξέρει τον σκοπό του Κόσμου, αυτός είναι τα μικρόβια, που ήταν από την αρχή εκεί, και το εκεί είχε μεγάλη ποικιλία, Άρης, Αφροδίτη, μετά Γη, και τα μικρόβια σκέπτονται και ενεργούν από το παρασκήνιο, βάζοντας στο προσκήνιο άλλους, ζώα, φυτά, και μάλλον αυτός ο επιδιωκόμενος σκοπός του Κόσμου, εκ μέρους των μικροβίων πιθανότατα, θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρων.

Και μόνο να μπεις στην διαδικασία να σκεφτείς περί του τι θα μπορούσαν να κάνουν τα διάφορα σωματικά εξωτικά μικρόβια, είναι ίσως κάτι που σου κάνουν κάποια από αυτά, δηλαδή η διαδικασία της σκέψης, ή μάλλον η δυνατότητα η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί ή όχι, για ατομική σκέψη, είναι ένα από τα αποτελέσματα της διασύνδεσης των μικροβίων μεταξύ τους. Τα μικρόβια φτιάχνουν δίκτυο, και έτσι κάποιος περιφερειακός ιός ή κάποιο βακτήριο με ελλιπή πληροφόρηση, μέσω του δικτύου μπορεί τώρα πιά να μαθαίνει τι γίνεται στις εσχατιές του δικτύου, και ότι το δίκτυο έχει μεγάλες δυνατότητες να φτιάχνει τον εαυτό του δημιουργώντας όργανα που σωματοποιούν και υλοποιούν την αίσθηση δικτύωσης. Και έτσι, αφού αυτά έχουν προϋπηρεσία σε ερήμους, και σε άλλους πλανήτες, δουλεύοντας και ταξιδεύοντας πάνω σε σύννεφα γήινης και εξωγήινης σκόνης, και αφού μοιράζεσαι μαζί τους το εξωτικότατο γενετικό τους υλικό, δεν είναι πιά πραγματικά αξεπέραστος ο κληρονομικός σου γενετικός περιορισμός, μπορεί να ξεπεραστεί με απλές σκέψεις.

Αν αποκαλέσεις τα συμβιωτικά μικρόβια παρασιτικά, τους καταλογίζεις την πρόθεση να σε βλάψουν προκειμένου να ευημερήσουν εκείνα. Μπορεί όμως η βλάβη να είναι a blessing in disguise. Μάλλον υπάρχει κάποια πρόθεση εγωιστικής μικροβιακής ευημερίας εκ μέρους τους, με το να θρονιαστούν πάνω σου, την οποία μάλλον δεν μπορείς να παρακολουθήσεις, επειδή δεν ξέρεις πού ήταν πριν, και τι άλλο έκαναν, ούτε και το νέο συνεργατικό τους σχέδιο, αλλά μπορεί προσπαθώντας να βλάψουν αυτό που νόμιζες ότι ήσουν πριν, προκειμένου να ευημερήσουν εκείνα, να σου προσφέρουν έτσι καινοφανείς εκδοχές περί του εγώ. Μου φαίνεται ότι υπάρχει κάποιο ευρύ σχέδιο μικροβιακής ευημερίας, αρκετά παλιό, που αποκαλύπτεται κάθε τόσο σε επί μέρους πτυχές του, και όπου τα διάφορα μικρόβια χρησιμοποιούν αντιπροσώπους που συνήθως ούτε που φαντάζονται ότι είναι αντιπρόσωποι μικροβίων.

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: